เรื่องนี้เป็นวิธีการทำธุรกิจของคนญี่ปุ่น
คนญี่ปุ่นเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้คน ไม่ยอมแพ้ต่อปัญหาคนญี่ปุ่นมีเลือดบูชิโดอยู่ในตัว คือเป็นเลือดของนักสู้ อะไรที่เป็นโอกาสคนญี่ปุ่นก็เห็นโอกาสและอะไรที่เป็นวิกฤติเป็นปัญหา คนญี่ปุ่นก็สามารถทำให้มันเป็นโอกาสได้ ตัวอย่างของเรื่องนี้คือ วันที่ฝนตกหนักคนไม่ออกจากบ้าน หรือติดอยู่ที่อาคารใดก็ไม่ออกจากอาคารนั้น ทำให้ธุรกิจการค้าหยุดชะงัก คนที่คิดในทางลบก็จะบ่นเพ้อ โทษดินฟ้าอากาศว่าไม่เป็นใจให้ทำการค้าขาย
แต่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งมองเห็นในทางบวก โดยในส่วนที่ขายสินค้าบริโภค เช่น เนื้อวัว ห้างได้เอาเหตุของฝนตกหนักนั้นมาเป็นโอกาสทางธุรกิจ ทางห้างติดป้ายในทันทีที่ฝนตกหนักอยู่ว่า “ซื้อเนื้อวัวแถมร่ม” คราวนี้เนื้อวัวขายดีเป็นเทน้ำเทท่า เพราะคนต้องการร่มเพื่อเอาไว้กันฝนในการออกไปข้างนอกอาคาร แม้ทุกคนมีร่มอยู่ที่บ้านแล้ว แต่ไม่ได้เอาติดตัวมาด้วย ถ้าจะให้ซื้อใหม่ก็เสียดายเงิน แต่ถ้าซื้อเนื้อวัวที่จำเป็นต้องกินอยู่แล้ว แถมยังได้ร่มที่จำเป็นต้องใช้อีก อย่างนี้ทำไมจะไม่ซื้อ
เขาก็เลยซื้อเนื้อวัวเพื่อเอาร่ม

คนเราชอบทำอะไรสนุกๆ อะไรที่สนุกๆ และมีประโยชน์ ใครๆ ก็เลือกครับ

ทำไมในชีวิตประจำัวันเราถึงได้ปฏิบัตต่อสิ่งที่สำคัญต่อเราจริงๆอย่างไม่เอาใจใส่ ทำไมเราจีงมักไม่ทำสิ่งที่จำเป็นสำหรับเรา ก็เพราะในชีวิตเรา เรามักจะลืมบ่อยๆว่า
” สิ่งที่สำคัญทุกสิ่งในชีวิตเราไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน แต่มันจะกลายเป็นเรื่องเร่งด่วนเมื่อเราละเลยมันมานาน ”
การเดินทางออกกำลังกายไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนเป็นสิ่งที่เราผัดไปทำวันรุ่งขึ้นได้ การไปนั่งคุยกับเืพื่อนๆไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนเช่นกัน เราไปพบเพื่อนสัปดาห์หน้าได้ การเรียนต่อไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนเราไปเรียนปีหน้าก็ยังได้เช่นกัน แต่แล้วในที่สุดอาจจะสายเกินไป การที่เราผัดวันประกันพรุ่งที่จะทำเรื่องที่สำคัญบ่อยๆเป็นสิ่งที่อันตราย เหตุผลง่ายๆ เพราะเรามีเรื่องต้องทำมากขึ้นในสังคมสมัยใหม่นี้ ยิ่งมีความกดดันจากภาระที่หนักมากขึ้นเท่าไร งานที่สำคัญจริงๆ ก็จะต้องเลื่อนออกไป เพราะว่าไม่มีสิ่งใดและใครจะมาบังคับให้เราทำสิ่งเหล่านี้ นอกจากตัวเราเองที่เป็นผู้เลือกที่จะกระทำหรือไม่

ดังนั้น เราจึงควรถามตัวเองเป็นประจำ

อะไรคือสิ่งที่สำคัญจริงๆ สำหรับเรา?

เราต้องทำอะไรเพื่อบรรลุเป้าหมายชีวิตที่สมบูรณ์?

เมือบ้านเมืองเกิดอุทกภัย น้ำท่วม ก็จะมีพวกหัวการค้าเอาน้ำและอาหารไปขายในราคาแพงคนที่ติดน้ำอยู่กับบ้านก็จำเป็นต้องซื้อของกินราคาแพงจากคนพวกนี้ กระทั้งนักการเมืองที่ฉลาดก็จะรู้จักใช้วิกฤษของคนอื่นให้เป็นโอกาสของตน โดยที่เอาข้าวของไปแจกให้ชาวบ้านอาจจะแจกด้วยความจริงใจจริง แต่เขาก็ได้ประโยชน์ เพราะได้ใจจากชาวบ้าน เมื่อคนเราพอเดือดร้อนแล้วมีใครสักคนช่วยเหลือ ก็จะจำบุญคุณของผู้ช่วยไปจนวันตาย
คนเราในยามปกติใครทำดีกับเราเราก็รักเขา เราก็รักเขา ยิ่งในยามที่เราตกทุกข์ได้ยากด้วยแล้ว ใครยื่นมือมาช่วยเหลือ เราก็จะจำบุญคุณเขาไปจนวันตาย ..

ปล่อยวางอย่างเซน

ครั้งหนึ่งพระภิกษุทันซันและเอกิโด ร่วมเดินทางไปตามถนนซึ่งเป็นโคลนตมสายหนึ่ง ขณะนั้นฝนกำลังตกหนักจึงทำให้มีน้ำเจิ่งไปทั่วถนน เมื่อทั่งสององค์เดินมาถึงหัว
โค้งถนน ก็พบหญิงสาวสวนคนหนึ่งแต่งกายด้วยเสื้อกิโมโนไหมที่มีสายคาดเป็นแพรเนื้อดี เธอไม่อาจเดินข้ามห้วงน้ำที่กำลังเจิ่งถนนตอนนั้นได้
(เพราะเกรงว่าเสื้ออันสวยงามของเธอจะเปียกเปื้อน) ทันใดนั้น พระภิกษุทันซันได้เดินเข้าไปหาหญิงสาวผู้นั้นและกล่าวว่า
“มานี่ซิเธอ ฉันจะช่วย” ว่าแล้วก็อุ้มหญิงสาวบุกข้ามห้วงน้ำนั้นไป

พระภิกษุเอกิโด ได้มองดูการกระทำของเพื่อนร่วมทางอย่างเงียบๆ และมิได้ปริปากพูดอะไรขึ้นอีกเลย ทั้งสองรูปเดินทางต่อไปจนค่ำ
และเข้าอาศัยพักอยู่ในวัดแห่งหนึ่ง เมื่อต่างองค์ได้จัดที่ทางเรียบร้อยแล้ว เอกิโดจึงได้กล่าวขึ้น ด้วยอดรนทนไม่ได้อีกต่อไปว่า
นี่แน่ะท่าน ในฐานะที่เราเป็นสมณะ ไม่ควรบังอาจเข้าไปใกล้สตรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งสตรีที่สาวและสวย เพราะมันเป็นอันตรายต่อพรหมจรรย์อย่างร้ายกาจ
เมื่อกลางวันนี้ทำไมท่านจึงเข้าไปอุ้มหญิงสาวผู้นั้น
“ผมวางเธอไว้ที่นั่นตั้งแต่กลางวันนั้นแล้ว” พระภิกษุทันซันตอบ “ท่านยังอุ้มเธออยู่อีกหรือ”

ท่านพระเอกิโดมีความยึดมั่นถือมั่นในศิลมากจนเกินไปจึงไม่สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้อีกต่อไป การเป็นผู้ประพฤติปฏิบัติอยู่ในศีลต่างกับผู้ที่ยึดมั่นในศีล การเป็นผู้ปฏิบัติดีต่างกับผู้ยึดมั่นในความดี ต้องแยกให้ออก มิฉะนั้นจะเป็นทุกข์โดยไม่จำเป็น (คนมีศีลไม่เป็นทุกข์ แต่คนยึดมั่นในศีลจะต้องเป็นทุกข์เดือดร้อนใจอยู่เสมอในเรื่องที่เกี่ยวกับศีล ฯลฯ) ยึดมั่นคราใด เป็นทุกข์ครานั้น

หาอ่านกันได้นะครับที่ไทรัฐฉบับวันที่สามสิบ

หากว่าเราเติมน้ำมันผิดประเภทให้กับรถของเรา เครื่องยนต์ก็จะไม่เดิน คนเราก็เช่นกันครับ
หากไม่ทานอาหารให้เหมาะสมเราก็จะไม่รู้สึกว่าอยู่ในสภาวะที่ดี ลองกำหนดตัดสินใจว่าจะรับประทานอาหาร
อย่างมีคุณค่าสักวันใส่ใจกับอาหารที่คุณรับประทานและให้แน่ใจว่ามีผักสดผลไม้อย่างเพียงพอพร้อมด้วยสารอาหารโปรตีน
ทานคาร์โบไฮเดรตจากธัญพืชล้วน หลีกเลี่ยงน้ำตาล แอลกอฮอล์ คาเฟอีนและไขมันส่วนเกิน
การทานอาหารอย่างมีคุณค่าเป็นแนวทางที่เยี่ยมในการเสริมสร้างความรู้สึกตระหนักรู้ถึงคุณค่าในตนเอง
หากกินโดยไม่คิดมาตลอด การเลิกนิสัยที่ไม่ดีแม้เพียงวันเดียวนี้แสดงว่าคุณเข้มแข็งพอที่จะควบคุมตัวเองได้
และควรบริโภคสารอาหารที่ดีที่สุดต่อร่างกาย จนกลายเป็นนิสัยที่ดี ซึ่งจะเพิ่มความรู้ถึงความเป็นอยู่ที่ดีและตระหนักรู้ถึงคุณค่าในตนเองของเราได้

เรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าของฝรั่ง เป็นเรื่องที่แสดงภาพได้ชัดเจนของการคิดบวกและคิดลบ เรื่องมีอยู่ว่า เซลล์แมนขายรองเท้าของบริษัท ก. และบริษัท ข. นั่งเรือลำเดียวกันเพื่อไปขายรองเท้าที่เกาะแห่งหนึ่ง เมื่อถึงเกาะ ก็พบว่าคนบนเกาะไม่มีใครใส่รองเท้าเลยสักคน เซลล์แมนของบริษัท ก. เห็นอย่างนั้นก็เสียใจ โทรศัพท์กลับไปบริษัทด้วยเสียงละห้อยว่า ” จะเปิดตลาดขายรองเท้าที่เกาะนี้ไม่ได้แน่นอน เพราะคนบนเกาะ ไม่มีใครใส่รองเท้าเลย ” ส่วนเซลล์แมนของบริษัท ข. เห็นคนบนเกาะไม่มีใครใส่รองเท้าสักคนก็รีบ โทรศัพท์กลับไปบริษัทแม่ด้วย อาการลิงโลด เขาแจ้งว่า ” ที่เกาะแห่งนี้เป็นตลาดใหญ่มาก เพราะยังไม่มีใครใส่รองเท้าเลย ”
เรื่องเดียวกันแท้ๆ แต่คนที่มองด้วยดวงตาที่ต่างกันทำให้เกิดผลต่างกันลิบลับ
ในสิ่งเดียวกันเราสามารถมองได้ 2 แบบ ทั้งทางลบและทางบวก

… เรานำกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง จุดสีดำลงที่กลางกระดาษ ลองถามเพื่อนสิครับว่า เห็นอะไรในกระดาษบ้าง ส่วนใหญ่จะบอกว่าเห็นจุดสีดำ ทั้งที่ “จุดดำ” นั้นเป็นจุดเล็กๆ นิดเดียวบนกระดาษขาว มีน้อยคนที่จะตอบว่า เห็นกระดาษสีขาว ทั้งที่สีขาวมีเนื้อที่มากกว่าจุดสีดำหลายร้อยเท่า
แก้วน้ำใบหนึ่งมีน้ำอยู่ครึ่งแก้ว คนหนึ่งเห็นบอกว่ามีน้ำ “แค่” ครึ่งแก้ว อีกคนบอกว่ามีน้ำ “ตั้ง” ครึ่งแก้ว

Adversity Quotient หรือ AQ นั้นคือ ความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรค และความยากลำบาก หรือความฉลาดในการฝ่าวิกฤติซึ่งถือเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการประสบความสำเร็จในชีวต โดย AQ นั้นถูกสร้างขึ้นจากพื้นฐานของการวิจัยที่โดดเด่น จากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง และจากการศึกษาข้อเขียนจากทั่วโลกมากกว่า 500 ชิ้นจาก 3 สาขาหลักๆ ได้แก่ จิตวิทยาการรู้คิด (Cognitive Psychology) จิตเวชประสาทและภูมิคุ้มกันวิทยา รวมถึงสรีรประสาทวิทยา AQ จึงประกอบด้วยองค์ประกอบแนวคิดเชิงปฏิบัติที่สำคัญ คือ เป็นทฤษฏีที่มีความเป็นวิทยาศาสตร์ และสามารถประยุกต์ใช้ได้ในโลกแห่งความเป็นจริง ซึ่งแนวคิดและเครื่องมือต่างๆ ที่แสดงในที่นี้ ได้รับการฝึกฝนขัดเกลามาเป็นเวลานับปี โดยการประยุกต์ใช้กับผู้คนหลายพันจากองค์การต่างๆทั่วโลก

AQ บอกว่าคุณสามารถสกัดกั้น และเอาชนะวิกฤติได้ดีเพียงใด
AQ ทำนายว่าใครจะเป็นผู้ก้าวข้ามความวิกฤติได้และใครจะเป็นผู้ถูกมันสยบ
AQ ทำนายว่า ใครจะทำได้เหมือนความคาดหวังและใครจะทำไม่ได้ตามที่หวัง
AQ ทำนายว่าใครจะยอมแพ้ และใครจะเอาชนะได้

“คนส่วนใหญ่คิดเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ แต่มีไม่กี่คนที่คิดเปลี่ยนแปลงตัวเอง”
มีคำถามอยากจะถามท่านผู้อ่าน คำถามนี้เป็นคำถามให้เลือกตอบ
ในเย็นวันหนึ่ง คุณขับรถสองที่นั่งออกไปชานเมืองเพียงลำพัง จู่ๆก็พบคน 3 คนกำลังโบกเรียกรถอยู่ข้างหน้า
ทว่ารถของคุณสามารถรับได้เพียงคนเดียวเท่านั้น คุณจะเลือกใคร?
หนึ่ง หญิงชราที่กำลังบาดเจ็บ
สอง คุณหมอซึ่งเคยช่วยชีวิตคุณเอาไว้
สาม เนื้อคู่ที่คุณใฝ่ฝันหามาโดยตลอด
ลองคิดสักนิดว่าตัวคุณเองละ? จะทำเช่นไร แล้วค่อยอ่านต่อ…..

คุณอาจจะเลือกข้อหนิ่ง เพื่อแสดงถึงจิตใจอันดีงามของคุณหรืออาจเลือกข้อสอง เพื่อตอบแทนบุญคุณ และคุณก็อาจต้องการเติมเต็มความฝันในชีวิต
แต่….คุณเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าจะใช้วิธีที่ดีกว่านี้?
ใช่แล้ว…ให้รถของคุณกับคุณหมอ เพื่อที่คุณหมอจะได้พาหญิงชราไปโรงพยาบาล ส่วนคุณก็ค่อยๆเดินไปกับเนื้อคู่ในฝันท่ามกลางแสงจัทร์ยังไงละ!!!!!!!!!!!
หลายคนคิดไม่ถึงตอนจบอันสมบูรณ์แบบเช่นนี้ สาเหตุก็เพราะคุณไม่สามารถจะปล่อยพวงมาลับ(อำนาจ) ในมือลงได้ คุณถูกจำกัดอยู่ในกรอบแคบๆของอำนาจที่มี รถเป็นของฉัน บ้านเป็นของฉัน เงินในกระเป๋าเป็นของฉัน ลืมนัยของคำว่า    “ละได้”    ซึ่งหมายถึง    “ละทิ้งถึงจะได้รับ” 

สาเหตุของคำว่า รอก่อน หรือ เดี๋ยวก่อน สืบเนื่องจากความกลัว คนผัดวันประกันพรุ่งเพราะความกลัว
ความกลัว คือสาเหตุเดียวที่ทำให้คนไม่ยอมลงมือทำ
สาเหตุที่คนไม่ยอมลงมือทำเพราะกลัวความเจ็บปวด ความเจ็บปวดมีหลายอย่าง เช่น ความไม่สะดวกสบาย
ความอึดอัดใจ ความเจ็บปวดอันเนื่องมาจากกลัวความล้มเหลว กลัวเพื่อนฝูงญาติพี่น้องไม่รัก กลัวผิดหวัง กลัวความไม่มั่นคงปลอดภัย
กลัวการเปลี่ยนแปลง
หากขจัดความกลัวได้ ก็จะกล้าทำทุกสิ่ง ความจริงแล้ว ความกลัวคือกำแพงที่ปิดบังความจริง เป็นความจริงที่นำเราไปสู่เป้าหมาย
เมื่อมีความกลัว ความลังเลสงสัยก็จะตามมาและจะเพิ่มกำลังในการฉุดรั้งเราไว้ไม่ให้ลงมือทำ
ความสงสัยก็เป็นปัญหาสำคัญต่อการบรรบุเป้าหมาย เพราะเป็นสาเหตุให้ความเชื่อมั่นลดลง
วิลเลี่ยม เชคสเปียร์ กล่าวว่า ความสงสัยทั้งหลายเปรียบเสมือนคนทรยศ ทำให้เราสูญเสียสิ่งดีๆ ที่ควรได้ ทำให้เรากลัวที่จะลงมือทำ

ใช้ชีวิตให้เต็มที่
ประสบการณ์เป็นสิ่งมีค่า
อายุขัยนำมาซึ่งสติปัญญา และความเฉลียวฉลาด
ยิ่งอายุมากขึ้นภูมิปัญญายิ่งมากขึ้น ความสุขุมรอบคอบยิ่งมากขึ้น
การ ที่เราได้เรียนรู้จากผู้ที่มีประสบการณ์มากกว่านั้นเป็นสิ่งที่ดี เป็นความรู้ที่มีคุณค่า เพราะเราจะได้ไม่ต้องไปลองผิดลองถูกด้วยตัวเอง ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องไปเสียเวลาค้นหาวิธีการต่างๆ ด้วยตัวเอง ในเมื่อมีคนที่ลองผิดลองถูก ลองทำมาก่อนแล้ว แค่เราลองทำตามคนที่ประสบความสำเร็จ ซึ่งไม่ผิด และไม่แปลกเลยที่เราจะเลียนแบบเค้า แรกๆ อาจจะเป็นการเลียนแบบ แต่พอเวลาผ่านไปเราย่อมมีประสบการณ์มากขึ้น สิ่งที่เราเลียนแบบก็จะแนบเนียนมากขึ้น เราเริ่มประยุกต์ให้เข้ากับตัวเรามากขึ้น ใส่ความเป็นตัวเรามากขึ้น จนเกิดความแตกต่าง กลายเป็นแบบฉบับของเรา
ผู้ที่มีประสบการณ์ มากกว่านั้น ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นคนเฒ่าคนแก่ หรือคนที่มีอายุมากกว่าก็ได้ ขอแค่เราเปิดใจรับฟัง เรียนรู้ ดึงดูดมาเฉพาะส่วนที่เราคิดว่าดี ดึงดูดมาเฉพาะส่วนที่เราสามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้ ดึงดูดมาเฉพาะส่วนที่เราคิดว่าถูกต้องเหมาะสมสำหรับเราก็เพียงพอแล้ว
แน่ นอนว่าการพึ่งพาตนเองเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ความเจ็บปวดอาจเป็นครูที่ประเสริฐที่สุด เพราะความเจ็บปวดสอนให้เราจดจำ ทำให้เราไม่อยากที่จะทำผิดซ้ำแบบนี้อีก แต่การที่เราได้เรียนรู้จากผู้อื่น ถึงแม้ในตอนแรกเราอาจจะยังไม่เชื่อ ยังไม่เข้าใจ และยังอยากที่จะลองเจ็บปวดด้วยตัวเอง แต่อย่างน้อยเราก็ยังพอรู้ว่ามันจะเป็นยังไง อย่างน้อยเราก็ยังได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้ก่อน เมื่อถึงวินาทีนั้น สิ่งที่เราได้เรียนรู้มาย่อมช่วยให้เราตัดสินใจกระทำบางสิ่งบางอย่างได้ เหมาะสมมากยิ่งขึ้น