ปล่อยวางอย่างเซน ครั้งหนึ่งพระภิกษุทันซันและเอกิโด ร่วมเดินทางไปตามถนนซึ่งเป็นโคลนตมสายหนึ่ง ขณะนั้นฝนกำลังตกหนักจึงทำให้มีน้ำเจิ่งไปทั่วถนน เมื่อทั่งสององค์เดินมาถึงหัว โค้งถนน ก็พบหญิงสาวสวนคนหนึ่งแต่งกายด้วยเสื้อกิโมโนไหมที่มีสายคาดเป็นแพรเนื้อดี เธอไม่อาจเดินข้ามห้วงน้ำที่กำลังเจิ่งถนนตอนนั้นได้ (เพราะเกรงว่าเสื้ออันสวยงามของเธอจะเปียกเปื้อน) ทันใดนั้น พระภิกษุทันซันได้เดินเข้าไปหาหญิงสาวผู้นั้นและกล่าวว่า “มานี่ซิเธอ ฉันจะช่วย” ว่าแล้วก็อุ้มหญิงสาวบุกข้ามห้วงน้ำนั้นไป
ความมีเสน่ห์ พิชิตได้ทุกแห่ง ความไม่เป็นมิตร เกิดขึ้นจากตัวเอง
“คนส่วนใหญ่คิดเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ แต่มีไม่กี่คนที่คิดเปลี่ยนแปลงตัวเอง” มีคำถามอยากจะถามท่านผู้อ่าน คำถามนี้เป็นคำถามให้เลือกตอบ ในเย็นวันหนึ่ง คุณขับรถสองที่นั่งออกไปชานเมืองเพียงลำพัง จู่ๆก็พบคน 3 คนกำลังโบกเรียกรถอยู่ข้างหน้า ทว่ารถของคุณสามารถรับได้เพียงคนเดียวเท่านั้น คุณจะเลือกใคร? หนึ่ง หญิงชราที่กำลังบาดเจ็บ สอง คุณหมอซึ่งเคยช่วยชีวิตคุณเอาไว้ สาม เนื้อคู่ที่คุณใฝ่ฝันหามาโดยตลอด ลองคิดสักนิดว่าตัวคุณเองละ? จะทำเช่นไร แล้วค่อยอ่านต่อ….. คุณอาจจะเลือกข้อหนิ่ง เพื่อแสดงถึงจิตใจอันดีงามของคุณหรืออาจเลือกข้อสอง เพื่อตอบแทนบุญคุณ และคุณก็อาจต้องการเติมเต็มความฝันในชีวิต แต่….คุณเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าจะใช้วิธีที่ดีกว่านี้? ใช่แล้ว…ให้รถของคุณกับคุณหมอ เพื่อที่คุณหมอจะได้พาหญิงชราไปโรงพยาบาล ส่วนคุณก็ค่อยๆเดินไปกับเนื้อคู่ในฝันท่ามกลางแสงจัทร์ยังไงละ!!!!!!!!!!! หลายคนคิดไม่ถึงตอนจบอันสมบูรณ์แบบเช่นนี้ สาเหตุก็เพราะคุณไม่สามารถจะปล่อยพวงมาลับ(อำนาจ) ในมือลงได้ คุณถูกจำกัดอยู่ในกรอบแคบๆของอำนาจที่มี รถเป็นของฉัน บ้านเป็นของฉัน เงินในกระเป๋าเป็นของฉัน ลืมนัยของคำว่า “ละได้” ซึ่งหมายถึง “ละทิ้งถึงจะได้รับ”
กำลังใจทำงาน
ความผิดพลาด คือ บทเรียนสอนให้ระมัดระวัง ให้รู้ว่าอะไรคือความถูกต้อง ความเหนื่อยล้า คือ บทเรียนสอนให้อดทนให้รู้ว่าสู้ต่อไปคืออย่างไร ความแตกต่าง คือ บทเรียนสอนให้เปิดใจกว้างให้รู้ว่าอะไรคือการยอมรับ
ให้กำลังใจตัวเอง
อย่าหยุดยื่นตรงนี้ กับความรู้สึกหมดหวัง จงก้าวต่อไปเถิด หนทางข้างหน้า วันเวลาข้างหน้า ใช่ว่าจะมีแต่อุปสรรคขวากหนาม ให้กำลังใจตัวเอง เป็นเพื่อนกับตัวเราเอง แล้วก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง แม้ว่าข้างกายจะไม่มีใคร