แล้วก็ต้องเลิกกัน จบที่เคยฝันไว้ เมื่อความจริงฉันมีแค่เพียงหัวใจ
หลอกตัวเองว่าคงดีพอให้เธอฝากชีวิตไว้ แต่ที่สุดแล้วมันช่างดูเลือนลาง
ฝันไปได้ยืดยาว แต่ไม่เคยถึงไหน บอกตรงๆขอโทษจริงๆเสียใจ
แล้วก็ต้องเลิกกัน จบที่เคยฝันไว้ เมื่อความจริงฉันมีแค่เพียงหัวใจ
หลอกตัวเองว่าคงดีพอให้เธอฝากชีวิตไว้ แต่ที่สุดแล้วมันช่างดูเลือนลาง
ฝันไปได้ยืดยาว แต่ไม่เคยถึงไหน บอกตรงๆขอโทษจริงๆเสียใจ
เรื่องเล่าของความกลัว
ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง เด็กๆ ทุกคนจะถูกพ่อแม่ของตนเองเตือนอยู่เสมอว่า “ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม ห้ามเดินทางไปใกล้ยอดเขาเป็นอันขาดเพราะมันเป็นที่ที่สัตว์ประหลาดอาศัยอยู่ ” ซึ่งเด็กๆ ทุกรุ่นของหมู่บ้านแห่งนี้ก็เชื่อฟังคำสั่งดังกล่าวนี้เป็นอย่างดีเสมอมา
อยู่มาวันหนึ่งมีกลุ่มชายหนุ่มผู้กล้าหาญตัดสิ้นใจที่จะเดินทางไปยังยอดเขาเพื่อค้นหาสัตว์ประหลาดว่ามันมีหน้าตาอย่างไร และเอาชนะมันให้ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงเก็บสัมภาระเท่าที่จำเป็นเพื่อออกเดินทางไปยังยอดเขาในทันที เมื่อเดินทางมาได้ครี่งทางพวกเขาก็ต้องหยุด ชะงักกับเสียงคำรามอันก้องกังวาน และกลิ่นตัวที่แสนจะรุนแรงของเจ้าสัตว์ประหลาด ซึ่งทำให้ชายหนุ่มครึ่งหนึ่งของทั้งหมดต้องวิ่งหนี้ลงจากภูเขาด้วย “ความกลัว”
ชายหนุ่มอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือออกเดินทางต่อไปเรื่อยๆ โดยยิ่งพวกเขาเข้าใกล้ยอดเขามากขึ้นเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งสังเกตพบว่าสัตว์ประหลาดดูเหมือนจะมีขนาดเล็กลงเรื่อยๆ เช่นกัน แต่มันยังคงส่งเสียงคำราม และปล่อยกลิ่นตัวของมันออกมาตลอดเวลา ใน ที่สุดชายหนุ่มทั้งหมดก็ค่อยๆ ตัดสินใจลงจากภูเขาไปทั้งหมด
เหลือเพียงผู้กล้า หาญเพียงคนเดียวที่ยังคงเดินทางต่อไป
” ฉันจะต้องเอาชนะสัตว์ประหลาดให้ได้ ” ชายหนุ่มคนดังกล่าวพูกกับตนเองพร้อมกับเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ โดยทุกครั้งที่เขาเดินหน้าต่อไปสัตว์ประหลาดก็มีตัวเล็กลงเรื่อยๆ จนมีขนาดเท่ากับมนุษย์ปกติ และเมื่อเขาก้าวเข้าไปใกล้สัตวประหลาดมากขึ้น ขนาดตัวของมันก็ค่อยๆหดลงไปอีก แต่มันยังคงส่งเสียงคำราม และปล่อยกลิ่นตัวออกมาตามปกติ ในตอนนี้ชายหนุ่มคนดังกล่าว อยู่ใกล้กับสัตว์ประหลาดเป็นอย่างมากแต่สัตว์ประหลาดกลับมีขนาดตัวเหลื่อเพียงแค่ฝ่ามือของชายหนุ่มเท่านั้น เขาจึงยกตัวมันขึ้นมา และกล่าวกับมันว่า ” เอาละ จริงๆ แล้วนายเป็นใคร กันแน่ ?????????”
สัตว์ประหลาดขนาดจิ๋ว ตอบด้วยเสียงแหลม และแหบพร่าว่า “ ฉันคือความกลัว“
เมื่อก่อน เริ่มเขียนผม ใช้ editplus ,dream
จนได้เจอ eclipse เขียนโค้ด ง่ายขึ้น และยัง debug ได้อีก
link download eclipse for php
http://www.zend.com/community/pdt
Download Only the PHP Debugger
http://downloads.zend.com/pdt/debugger/org.zend.php.debug_feature-I20081217.zip
เราจะเปลี่ยนอดีตไม่ได้
เราจะเปลี่ยนท่าทีของคนอื่นไม่ได้
เราไม่อาจจะเปลี่ยนสิ่งที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่สิ่งหนึ่งที่เราเปลี่ยนได้
ก็คือสิ่งที่เราควบคุมมันได้
นั้นคือ ทัศนคติของเรา
ผมเชื่อว่าชีวิตเรานี้ มาจาก
สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา 10 เปอร์เซ็นต์
และสิ่งที่เกิดจากการตอบสนองของเรา 90 เปอร์เซ็นต์
ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเอกชน เพื่อให้เป็นวิทยากรพิเศษสอนวิชาปรัชญาให้กับนักศึกษาปริญญาโท เขาเตรียม การสอนอยู่หลายวันจึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึกหัดง่ายๆ แต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด
เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ เมื่อได้เวลาเรียน เขาหยิบ เหยือกแก้ว ขนาดใหญ่ขึ้นมา แล้วใส่ ลูกเทนนิส ลงไปจนเต็ม ‘ พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง ?’ เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโท
แต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน ‘ เต็มแล้ว… ‘
เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมา แล้วเท กรวดเม็ดเล็กๆ จำนวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบาๆ กรวดเลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจนแน่นเหยือก เขาหันไปถามนักศึกษาอีก
‘เหยือกเต็มหรือยัง ?’
(more…)
ถึง……………..
ความรักอันยิ่งใหญ่ซึ่งฉันเคยมีต่อคุณนั้น มาบัดนี้
สลายตัวจนสิ้นแล้ว ฉันรู้สึกตัวว่าไม่ชอบคุณ และจะไม่ชอบคุณ
เพิ่มขึ้นทุกขณะจิต หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ฉันเฝ้าแต่ครุ่นคิด
ว่าทำอย่างไรจึงจะขจัดคุณไปจากชีวิตฉันได้ ฉันจะไม่
หาหนทางแต่งงานกับคุณตามที่คุณขอ ฉันไม่เห็นใครแล้ว
ที่ผยองเท่าคุณ จนถึงกับกล้าโอ้อวดว่าจะมีผู้ชายน้อยคนนัก
ซึ่งสามารถปกป้องคุ้มครองและเป็นคู่ชีวิตได้ดีเท่าคุณ
ฉันจะขอบคุณมากถ้าคุณจะพยายามเลิกติดต่อกับฉัน
จดหมายฉบับล่าสุดของคุณนั้น ฉันอ่านเมื่อเช้า ทำให้
ฉันเบื่อหน่ายต่อวาจาเพ้อเจ้อของคุณเพิ่มขึ้นทุกที จึงไม่คิด
อยากจะพบคุณอีกตามที่คุณหวังไว้ จดหมายของคุณนั้นช่าง
แสดงลักษณะที่แท้จริงของคุณอย่างเห็นได้ชัด-ไม่มีตอนใด
ถูกอกถูกใจฉัน ฉันจะยินดีเหลือเกินทีเดียวถ้าคุณจะ
กรุณาคิดเสียว่าเราไม่มีอะไรต่อกันอีกแล้ว และเลิก
เขียนจดหมายไปให้ฉันอีก ฉันขอบอกคุณอีกสักครั้งว่า
ฉันไม่สนใจว่าคุณจะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดอย่านึกว่า
ฉันยังให้ความรักและสงสารคุณเหมือนเดิม
+++++
*** ลองอ่านเว้นบรรทัดดูนะแล้วจะรู้ ***