นาย โดม

เดียววันนี้ มีนิทานมาเล่าให้ฟังกันครับ ครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีอาจารย์คนหนึ่งต้องการเดินทางข้ามแม่น้ำสายหนึ่ง อาจารย์จึงไปติดต่อกับคนเดินเรือที่อยู่ในท้องถิ่น คนหนึ่งซึ่งตกลงกันว่าจะพาอาจารย์ข้ามน้ำด้วยค่าจ้างเพียงเล็กน้อย
ขณะที่ทั้งสองคนกำลังล่องเรื่ออยู่นั้น อาจารย์ต้องการโอ้อวดความฉลาดและความเป็นผู้รู้ของตน จึงเริ่มทดสอบคนเดินเรือ
อาจารย์ทำเป็นหยิบก้อนหินก้อนหนึ่งจากชายฝั่งขึ้นมา และถามคนเดินเรือด้วยท่าทางเบ่งๆ ว่า “เธอเคยเรียนวิชาธรณีวิทยาหรือเปล่า ????” คนเดินเรือมองมาที่ อาจารย์ด้วยท่าทางงงๆ และตอบว่า “เอ่อ … ” ไม่เคยหรอกครับ อย่าว่าแต่วิชาธรณีวิทยาเลยแม้แต่คำว่า ธรณีวิทยา คนเดินเรือก็ไม่เข้าใจด้วยซ้ำ
“ถ้าเช่นนั้น ฉันคิดว่า 25 เปอร์เซ็นต์ของชีวิตเธอได้หายไปแล้ว !” อาจารย์พูดดด้วยท่าทางยกย่องตัวเอง คนเดินเรือรู้สึกแย่มากที่ตัวเองไม่รู้อะไรเลย แต่ก็ยังพายเรือไปเรื่อยๆ
ขณะที่ล่องเรือไกลออกไป กระแสน้ำเริ่มเชี่ยวกรากขึ้นเรื่อยๆ อาจารย์ก็ทำเป็นหยิบใบไม้ที่ลอยมาตามแม่น้ำและถามด้วยท่าทางเหมือนผู้ยิ่งใหญ่ว่า ” แล้วเธอเคยเรียนวิชา พฤกษศาสตร์หรือเปล่า ??” คนเดินเรือผู้น่าสงสารทำท่าทาง งงๆ อีกครั้งและตอบกลับไปว่า ไม่เคยหรอกครับ
อาจารย์ส่ายหัวพร้อมพูดว่า หึหึ ” ถ้าเช่นนั้น 50 เปอร์เซ็นของชีวิตเธอก็ได้หายไปแล้ว ” แล้วอาจารย์ก็ส่งสัญญาณให้คนเดินเรือพายเรือต่อไป ขณะที่กำลังพายเรือออกไป กระแสน้ำเริ่มแรงขึ้นๆ น้ำไหลเชี่ยวจนทำให้เรือโคลงเคลงอย่างมาก
ทันใดนั้น เมื่อเรือล่องผ่านเทือกเขา อาจารย์ก็ชี้ไปที่เทือกเขา แล้วถามว่า ” แล้วเธอรู้เรื่องภูมิศาสตร์บ้างหรือเปล่า ” คนเดินเรือตอบด้วยความรู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยและอับอายมากกว่า “ไม่รู็”
อาจารย์ก็พูดสวนขึ้นมาทันควันว่า “ฉันว่าแล้ว ถ้าเช่นนั้น 75 %” ของชีวิตเธอก็ได้หายไปแล้ว !!!
ถึงตอนนี้กระแสน้ำเริ่มไหลเชี่ยวกรากมากขึ้นจนกระทั้งคนเดินเรือไม่สามารถควบคุมเรือได้ ทันใดนั้นเรือก็กระแทกเข้ากับหินก้อนใหญ่อย่างแรงจนเรือรั่วและเริ่มจะจมลง
คนเดินเรือหันกลับมาที่อาจารย์และถามว่า อาจารย์ครับ” ท่านว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า ????” อาจารย์ตอบอย่างกลัวๆว่า “ว่ายไม่เป็น”
ถ้าเช่นนั้นผมคิดว่า 100 เปอร์เซ็น ของชีวิตท่านกำลังหมดไปแล้ว ! คนเดินเรือพูด จากนั้นก็กระโดดออกจากเรือและว่ายน้ำกลับเข้าฝั่งเพื่อเอาชีวิตรอด

นิทานได้จบลงไปแล้วครับ
จากนิทานดังกล่าว การที่เรามีความรู้และการศึกษาในระดับต่างๆ เป็นเรื่องที่สำคัญแต่ไม่เพียงพอ ในยุคเศรษฐกิจสมัยใหม่นี้

คนที่ขาดทักษะ การว่ายน้ำ (อาจารย์ ผู้บริหามืออาชีพ หรือคนธรรมดาทั่วไป) จะถูกควบคุมโดยสิ่งแวดล้อมภายนอก และถุกกำหนดความกลัวต่อการเปลี่ยนแปลงและความไม่แน่นอน

เอามาให้ดูคลายเครียด กับสถานะการณ์บ้านเมือง ครับ

มีคนจำนวนมากที่รู้ตัวว่าขาดความมั่นใจตนเอง และดำเนินชีวติอย่างไม่ค่อยจะเป็นสุขนัก การขาดความมั่นใจตนเองนั้นมีสาเหตุมาจากจิตใจ ซึ่งคนที่ขาดความมั่นใจมักจะไม่สามารถค้นหาความภาคภูมิใจของตัวเองได้ตามความเป็นจริง โดยมีอิทธิพลมาจากวิธีการเลี้ยงดูตั้งแต่วัยเด็ก และสิ่งแวดล้อมที่ไม่ยกย่องไม่ให้กำลังใจอย่างเหมาะสม จึงทำให้มีคนที่ไม่มั่นใจมีมากขึ้น  มีพฤติกรรมหลีกหนึสังคม หรือพยายามที่จะสร้างปมปลอมหรือชอบทำตัวเว่อร์

ด้วยความคิดที่ไม่ดีกับตัวเองดังที่กล่าวแล้วความไม่ม่ันใจก็จะเติบโตในจิตใต้สำนึก และส่งผลออกมาทางพฤติกรรม และท่าทางต่างๆ นานา

ต่อไปนี้คือ  ผลเสียของไม่มีความมั่นใจตนเอง

- ไม่มีความสุข กังวล ลังเล โลเล เหมือนคนไม่มีจุดยืน

- มีความผิดปกติทางจิตใจและอารมณ์ได้ง่าย เช่น น้อยใจ งอน กลัว เกรง ระแวง เครียด อิจฉา หดหู่ เบื่อหน่าย ซึม         เศร้า เหงา ก้าวร้าว

- ไม่กล้าลงมือทำสิ่งใหม่ในชีวิต มักทำตามคนอื่นๆ หรือทำซ้ำๆ ในสิ่งที่ทำมาแล้ว

- ใจแคบ ไม่เปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ หรือ ความคิดใหม่ๆ มักคิดถึงแต่เรื่องของตัวเอง

- ระแวง มักคิดว่าคนอื่นจะดูถูก

- ไม่มีมนุษย์สัมพันธ์ มักมองตัวเองไม่ดีคิดว่าคงไม่มีใครอยากคบหา

ยังไงเสียความมั่นใจสามารถสร้างได้ โดยตัวเราเอง

ในชีวิตทุกคนต่างเผชิญกับความเศร้าใจและดีใจ และความเศร้าใจของบางคนถึงกับต้องการเป็นความทุกข์ทรมานไปตลอดชีวิต

เหมือนดังเรื่องราวที่เกิดขึ้นสมัยที่เรียนอยู่โรงเรียนมัธยม ในจำนวนเพื่อนนักเรียนมีคนหนึ่งเส้นผมบางโหรงเหรง เขาจึงใช้ผ้าพันแผลพันศรีษะเสมอ เพราะอย่างนี้เองเพื่อนๆ เลยตั้งฉายาให้ว่า “เจ้าผ้าพันหัว”