เค้ามีบ้านอยู่ในย่านสลัม
พ่อโดนจับตั้งแต่ทั้งสองยังเล็ก ด้วยข้อหาลักขโมย
เด็กทั้งสอง ถูกเลี้ยงมาด้วยกัน โตมาด้วยกัน

เมื่อเด็กสองคนนั้นโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่

คนหนึ่ง เป็นเจ้าของบริษัทเล็ก ๆ
มีครอบครัวที่อบอุ่น มีลูกสาว 1 คน
อีกคนหนึ่ง ปัจจุบัน เค้าอยู่ในคุก
ด้วยข้อหา ลักขโมย

“อะไร ทำให้ชีวิตคุณเป็นแบบนี้”
ทั้งสองคน ตอบคำถามนี้ ด้วยคำตอบเดียวกัน

“ผมจะเป็นยังไงได้ล่ะ ถ้าผมมีพ่อแบบนี้”

จากหนังสือเล่นนึงของ Anthony Robbin

โดยส่วนตัว ผมเชื่อว่า
ความรู้สึก หรือ วิธีคิด รวมถึงความผิดปกติทางความคิดต่าง ๆ นั้น
ไม่ได้เกิดจากสภาพแวดล้อม
แต่เกิดจาก การตีความหมายสภาพแวดล้อมของตัวเราเองต่างหาก

เนื่องจาก สิ่งต่าง ๆ นั้นเกิดขึ้น
และ เราควบคุมมันไม่ได้ทั้งหมด
(ที่เราควบคุมได้ คือ ตัวเอง )

“การที่มีคนลากเส้นตรงขึ้นมาเส้นหนึ่ง ไม่ว่าเส้นตรงที่ลากมาจะยาวแค่ไหน เราสามารถทำให้เส้นตรงนั้นสั้นลงไปได้โดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปลบเส้นของคนอื่นให้สั้นลง แต่เราสามารถทำให้เส้นของคนอื่นสั้นลงโดยที่เราลากเส้นของเราให้ยาวขึ้น ยิ่งเราลากเส้นยาวออกไปมากเท่าไหร่เส้นเดิมที่ลากไว้ก็จะสั้นลงไปทุกที เปรียบเหมือนการที่ใครซักคนทำในสิ่งหนึ่งที่ดีอยู่ประสบความสำเร็จอยู่ เราไม่ควรให้ความอิจฉาริษามาก่อให้จิตของเรารุ่มร้อนและหาทางกลั่นแกล้งคนๆนั้นด้วยการหาทางทำลาย เหมือนกับการพยายามลบเส้นของคนอื่นให้สั้นลง ตรงกันข้ามควรจะยินดีกับความสำเร็จของคนอื่น เหมือนกับที่เรามองความยาวของเส้นตรงที่คนอื่นลากไว้ แต่เราหาทางพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับการพยายามลากเส้นตรงเส้นใหม่ให้ยาวขึ้นเรื่อยๆโดยไม่ไปลบเส้นของคนอื่น เส้นตรงที่เราลากก็จะยาวขึ้นเรื่อยๆ โดยเส้นเดิมที่เราลากไว้ก็จะสั้นลงไปเรื่อยๆโดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปลบออกให้สั้นลง” 

การคิดในเชิงสร้างสรรค์แบบนี้ทำให้จิตใจของเราโปร่งสบาย ไม่รุ่มร้อน เพราะเรารู้สึกว่าเราไม่ได้แข่งกับใครแต่เราแข่งกับตัวของเราเองอยู่ตลอดเวลาและเราไม่ได้ไปสร้างศัตรูหรือไปก่อเวรกับคนอื่น ตรงกันข้ามการแข่งขันระหว่างกันเป็นไปในทางเกื้อผมลกันทำให้ระบบโดยรวมมีการเติบโตอยู่ตลอดเวลาไปในทางที่เป็นบวก คงไม่สำคัญว่าคุณต้องชนะคนทั้งหมด สิ่งสำคัญคงอยู่ที่คุณพยายามชนะตัวของคุณเองอยู่ตลอดเวลาต่างหาก เพียงแต่เมื่อใดคุณสามารถชนะตัวของคุณเองได้ ชัยชนะที่ได้ก็จะมีความหมายและทำให้คุณเกิดความภูมิใจ และถ้าคุณยังไม่หยุดพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง คุณก็จะชนะตัวคุณไปเรื่อยๆ เมื่อคุณมองย้อนกลับมาเมื่อไหร่คุณก็จะมีแต่ความภูมิใจในชัยชนะที่ขาวสะอาด ชัยชนะที่เป็นแรงขับดันให้คุณพยายามพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นเรื่อยๆ 

การประสพความสำเร็จในชีวิตของแต่ละคนมีอยู่หลายวิธี บางครั้งผู้คนต่างพยายามเลียนแบบเส้นทางประสพความสำเร็จของผู้อื่น แต่เมื่อเดินตามเส้นทางนั้นกลับพบว่าไม่ประสพความสำเร็จนัก ความสำเร็จในชีวิตของผู้คนคงไม่จำเป็นต้องมีรูปแบบอย่างเดียวกันเสมอไป และเส้นทางไปสู่ความสำเร็จก็ไม่จำเป็นต้องเป็นเส้นทางเดียวกันเสมอไป สิ่งสำคัญน่าจะอยู่ที่ความสุขใจที่ได้เลือกเส้นทางที่เหมาะกับตนเองมากที่สุดมากกว่า 

จงอย่าพยายามเลียนแบบเส้นทางไปสู่ความสุขของผู้อื่น เพราะนิยามความสุขของผู้คนต่างกัน ความสุขที่เราเห็นผู้คนอื่นมีความสุขกันอยู่ ถ้าเราไปอยู่ในสถานะนั้นเราอาจจะไม่มีความสุขอย่างที่เราเข้าใจก็ได้ สุขและทุกข์แท้จริงอยู่ที่ใจของเรากำหนดต่างหาก ลองมองทุกอย่าง อย่างเป็นกลางๆ ไม่เอาความรัก ความโลภ ความโกรธ ความหลง อคติ มาครอบงำ แล้ววันหนึ่งเราอาจจะค้นพบความหมายของคำว่าความสุขที่แท้จริงของตัวเราเอง

By: คุณชาคโร

ผู้หญิงใช้เวลาเป็นวันในการ “แต่งหน้า” พวกเธอเสียเวลามากไปกับการช้อปปิ้งหาชุดเดรสหนึ่งตัว หรือ นั่งอ่าน fashion tips นับไม่ถ้วน เราเห็นเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องตลก เราแกล้งเธอตรงนี้

แต่ที่ผู้หญิงมาหมกมุ่นกับเรื่องความสวยความงามก็เพราะเรา มันเป็นความผิดของพันธุ์ชาย ถ้าเกิดว่าผุ้หญิงสามารถรักษาคนไข้ แต่งเพลงซิมโฟนี เขียนบทกวี เราคงจำได้หน้าตาของพวกเธอได้เป็นหลัก

เราผู้ชายในทางตรงกันข้าม เราหมกมุ่นกับการงาน สถานภาพสังคม และ สมอง สำหรับผู้ชายแล้ว ความสวยความงามเปรียบได้กับการไปฟิตเนส สร้างกล้ามเนื้อ เพื่อให้ดูมีพลังที่จะ “คุ้มครอง” สาวๆ

ผู้หญิงเสาะหา “องค์ภาพรวม” จากผู้ชาย (อาจหมายถึง ไม่ได้เสาะหาเจาะจงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่ง – ผู้แปล) ผู้หญิงจะเลือกคบกับผู้ชายที่อาจดูไม่ค่อยหล่อ แต่ทำให้เธอรู้สึกดีได้, หัวเราะได้, รู้สึก ถึงความโรแมนติก, และความรู้สึกดีๆอีกหลายอย่างที่ผู้หญิงเฝ้าฝันถึง มากกว่าจะคบกับ ผุ้ชายหล่ออย่างเดียวแต่ไม่รู้ว่าเขาต้องทำอะไรและไม่รู้วิธีที่ทำให้เธอรู้สึกดีได้

ผู้ชายมักชอบแบ่งแยก ผู้หญิงที่หน้าตาไม่น่ารักไม่ดีเอาซะเลยคงลำบากเพราะรูปร่างหน้าตาคือสิ่งเดียวที่ผู้ชายกรองผุ้หญิง

การเป็นผุ้ชายที่หน้าตาไม่หล่อไม่ทำให้เราเป็นรองชายใดๆ แต่เป็นผุ้ชายที่มีบุคลิกแย่เป็น

ผู้ชายที่หล่อน้อยแต่มีบุคลิกดีมาก ได้เปรียบพวกผู้ชายที่หล่อมากแต่มีบุคลิกแย่ เป็นร้อยเป็นพันเท่า

ความจริงคือ ผู้ญิงอาจหลงเสน่ห์คุณจากรูปลักษณะ และให้โอกาสมากกว่า แต่บุคลิกเท่านั้นที่จะรักษาพวกเธอไว้ได้

ผู้ชายต้องการผู้หญิงรูปร่างหน้าตาสวยงาม แต่ผู้หญิงต้องการผู้ชายที่ มีเสน่ห์ มีอารมณ์ขัน ประสพความสำเร็จ และ มีมันสมอง นี่แหละคือผุ้ชายที่ผู้หญิงใฝ่หา

สิ่งเหล่านี้ จะคอยทิ่มแทงจิตสำนึกของเราให้ไม่มีความสุข นึกถึงแต่ความต่ำต้อย เจ็บปวด เกิดเป็นความอาฆาตแค้ ก้าวร้าว หรือ เกิดเป็นปมด้อย ทำให้กดเก็บปกปิดตัวเอง เพราะคิดว่า ตัวเองต่ำต้อย

เกิดเป็นลักษณะและนิสัยที่ไม่พึ่งปรารถนา เช่น อาฆาต ก้าวร้าว อิจฉา ใจน้อย ขี้งอน ขี้อายมากๆ หรือ ซึมเศร้า หลีกหนี้สังคม ขาดความมั่นใจ หรือ ต่อต้านสังคม

1. ทำให้รัก ….. อือ ม์…..วิธีนี้ดี แต่ยุ่งยาก

2. ทำให้แค้น ….  วิธีนี้ไม่ยุ่งยาก   แต่  ไม่น่าทำ ….

งั้นต้องใช้ไม้ตายที่สุดหยั่งคาดคิด  …
วิธีสุดท้ายนี้  แม้แต่ฟ้าก็มิอาจคำนวณ … เธอไม่เพียงแต่ไม่เพียงจะคิดถึงเราตลอดเวลา… ไม่แน่ว่า อาจจะเป็นฝ่ายมาหาเราก่อนอีกด้วยย
เหล่าดอนฮวนขบคิดอย่างหนัก …  ในที่สุดก็มด้วยความสงสัย …
“วิธิใด”  เลอเลิศเช่นนั้น….

………………………
….”  หาทาง ยืมเงินแล้ว…ไม่ต้องคืน ”

” อุ้ยเซี่ยวป้อ”

5555+

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว…..
อาเธอร์ถูกจับและจะประหารชีวิต
แต่กษัตริย์เสนอให้เขาเป็นอิสระ
ถ้าหากเขาสามารถตอบ
ปัญหาแสนยากข้อหนึ่ง ได้ถูกต้อง

อาเธอร์มีเวลาหาคำตอบ 1 ปีเต็ม ถ้าเขาตอบไม่ได้
เขาก็จะถูกประหาร ‘คำถามนั้นคือ ….
สิ่งที่ผู้หญิงต้องการจริงๆ คืออะไร ?’ 

ปัญหาดังกล่าวช่างยากเย็นจนแม้นักปราชญ์ที่ฉลาดก็ยังงุนงง
เขากลับไปยังอาณาจักรของเขาและ
เริ่มหาคำตอบจากทุกผู้คน
แต่ไม่มีใครให้คำตอบที่น่าพอใจได้
คนส่วนมากจะแนะนำให้เขาไปปรึกษาเรื่องนี้กับยายผู้มีพระคุณดแก่
ซึ่งน่าจะเป็นผู้เดียวที่จะรู้คำตอบ
แต่ราคาค่าปรึกษาคงจะแสนแพง

แล้ววันสิ้นปีก็มาถึง
อาเธอร์ไม่มีทางเลือกอื่น

ผู้มีพระคุณดตกลงจะให้คำตอบแต่อาเธอร์ต้องยอมรับเงื่อนไขแลกเปลี่ยนก่อน
นังผู้มีพระคุณดต้องการแต่งงานกับกาเวน
อัศวินผู้ทรงเกียรติสูงสุดของ
เหล่าอัศวินโต๊ะกลม
และเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของอาเธอร์ 

อาเธอร์หนุ่มถึงกับสยองขวัญ
เพราะยายแก่หลังโกงเหม็นก็เหม็น
มีฟันเหลือซี่เดียว ตัวก็เหม็นเหมือนถังส้วม
ชอบทำเสียงประหลาดน่ารังเกียจ
เขาปฏิเสธที่จะให้เพื่อนรักแต่งงานกับหล่อน

ฝ่ายกาเวนพอได้รับรู้ถึงข้อเสนอนั้น เขายอมแต่งงาน
เพื่อชีวิตของอาเธอร์ และการดำรงอยู่ของอัศวินโต๊ะกลม  (เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ)

และยายผู้มีพระคุณดก็ให้คำตอบต่อคำถามของอาเธอร์
‘สิ่งที่ผู้หญิงต้องการจริงๆ ก็คือการได้เป็นตัวของตัวเอง’
ทุกคนทราบได้ทันทีว่าผู้มีพระคุณดได้กล่าวอมตะวาจาอันยิ่งใหญ่
และอาเธอร์ก็รอดพ้นจากการประหารแน่นอน
และก็เป็นเช่นนั้นจริง

แต่ทว่า……..งานแต่งงานของกาเวนกับนังผู้มีพระคุณดช่างเหลือรับจริงๆ
กาเวนสง่าผ่าเผยเช่นปกติทั้งสุภาพอ่อนน้อม
ส่วนฝ่ายนังผู้มีพระคุณดเฒ่านั้นออกลายนิสัยเลวสุดเดช

ทั้งกินมูมมามด้วยสองมือ ทั้งเรอ ทั้งตด
ทุกผู้คนต่างรู้สึกอึดอัด และ
แล้วยามค่ำของวันส่งตัวก็มาถึง

กาเวนได้ปลอบตนเองพร้อมรับคืนสยองเขาก้าวเขาสู่ห้องนอนวิวาห์ 

ช่างไม่เชื่อสายตาตนเอง!!!!
หญิงสาวแสนสวยที่สุดที่
เคยพบพานนอนรออยู่เบื้องหน้า
กาเวนงุนงง ???? สาวแสนสวยเฉลยว่า

เพราะกาเวนช่างแสนดีกับหล่อน (เมื่อยามเป็นผู้มีพระคุณด)
ดังนั้นครึ่งหนึ่งของวัน เธอจะอยู่ในสภาพพิกลพิการน่า
รังเกียจส่วนอีกครึ่งหนี่งของวัน เธอจะอยู่ในร่างแสนสวยนี้

เธอถามเขาว่า”กลางวันเขาอยากให้เธอเป็นแบบไหน กลางคืนอยากให้เป็นแบบไหน?”

เป็นคำถามที่ช่างโหดร้าย!!! กาเวนเริ่มคิดไตร่ตรอง
หญิงสาวสวยยามกลางวันเพื่ออวดต่อเพื่อนฝูง 
แต่กลางคืนเมื่ออยู่สองต่อสอง เป็นยายผู้มีพระคุณด?  

หรือว่าเขาควรจะเลือกยายผู้มีพระคุณดตอนกลางวัน 
แล้วได้สาวสวยเพื่อเริงระบำยามค่ำคืนดี?? 

ท่านจะเลือกอย่างไร ???
(ได้คำตอบแล้วก้อ ตามมา) 

v

v

v

เอาละ..

เมื่อได้คำตอบของคุณแล้ว
อ่านคำตอบของกาเวนที่อยู่
ข้างล่างนี้ กาเวนตอบว่า
‘เขาขอมอบให้เธอเป็นผู้ติดสินใจเลือกเอง’
เมื่อเธอได้ยินดังนั้น เธอ
จึงประกาศก้องว่า… เธอจะสวยตลอดเวลา
เพราะเขาได้ให้ความเคารพและให้เธอเป็นตัวของตัวเอง 

ชายหนุ่มคนหนึ่งสมมติชื่อ B ต้องการทราบว่าใช้เวลานานเท่าไรถึงสามารถเดินทางขึ้นเขาลูกใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า จึงหันไปถามคุณลุงที่ยืนเลี้ยงวัวอยู่ที่ตีนเขา

ชายหนุ่มB : ลุง…ลุงว่าเดินจากที่นี่ไปถึงยอดเขาต้องใช้เวลานานเท่าไร?
คุณลุง : เงียบ…ไม่ตอบ
ชายหนุ่มB : ถามคุณลุงด้วยคำถามเดิม แต่ด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้น
คุณลุง : คุณลุงหันมามองหน้าแต่ก็เงียบ…และยังคงไม่ตอบอยู่เหมือนเดิม
ชายหนุ่มB : เริ่มมีอาการหงุดหงิด และตะโกนถามลุงด้วยประโยคเดิมอีกครั้ง คุณลุงก็ยังคงไม่ตอบคำถามชายหนุ่มเช่นเดิม ชายหนุ่มก็เริ่มรู้สึกว่า คุณลุงอาจจะหูตึง หรือหูหนวกก็เป็นได้ จึงตัดสินใจออกเดินทางขึ้นเขาต่อไป

ทันทีที่ชายหนุ่มหันหลังเพื่อที่จะเดินขึ้นเขา คุณลุงตะโกนออกมาว่า

คุณลุง : ใช้เวลา 6 วันน่ะ…คุณหนุ่ม
ชายหนุ่มB : หันหลังกลับไปถามคุณลุงทันที “แล้วเมื่อกี้นี้ตะโกนถามอยู่ตั้งหลายครั้ง ทำไมลุงไม่ยอมตอบเลยล่ะ”
คุณลุง : ก็ยังไม่รู้นี่หว่า…ว่าเอ็งจะออกเดินทางเมื่อไหร่?

หลังจากที่หนุ่ม B ได้แง่คิดดีๆจากลุงไปแล้วว่า “ถ้าไม่เริ่มเดิน ก็ไม่มีทางถึงจุดหมาย”
หนุ่ม B จึงตัดสินใจที่จะเดินขึ้นเขาเพื่อที่จะไปค้นหาเพชรสีชมพูที่อยู่บนยอดเขา

เมื่อเดินทางไปได้ 1 กิโลเมตรก็เจอหมู่บ้านแห่งหนึ่ง หนุ่ม B จึงเข้าไปสอบถามผู้คนในหมู่บ้านนั้น จึงทราบว่า บนเขานั้นมีเส้นทางที่วกวน เหมือนเขาวงกตมาก หนุ่ม B ได้ยินดังนั้นจึงเดินย้อนกลับไปที่เมืองตัวเองเพื่อขอแผนที่จากดาวเทียม เมื่อได้มาแล้วหนุ่ม B ก็เดินทางมาที่หมู่บ้านเดิม

หนุ่ม B ได้ถามข้อมูลเกี่ยวกับความอันตรายบนเขาจากเด็กคนนึง ได้ทราบความว่า บนเขานั้นมีสัตว์ร้ายมากมาย ให้ระวังตัว หนุ่ม B กลัวว่าตัวเองจะอันตรายจังย้อนกลับไปเมืองตัวเอง หาซื้อปืนผาหน้าไม้เพื่อป้องกันตัว แล้วก็เดินทางมาที่หมู่บ้านเดิม

หนุ่ม B จึงถาม ชาวบ้านอีกว่าอาหารการกินจะหาบนเขาได้อย่างไร จึงรู้ว่าบนเขานั้นมีแต่ผลไม้เท่านั้น ไม่มีอาหารดี หนุ่ม B จึงย้อนกลับไปเมืองตัวเองเพื่อตุนเสบียงอาหารดีๆ เช่น KFC พิซซ่า แซนวิส ตามประสานักเรียนนอก แล้วจึงเดินทางมาที่หมู่บ้านเดิม

แต่ดูเหมือนปัญหานาย B จะมีเข้ามาเรื่อยๆซะแล้ว แบบนี้เค้าจะได้เพชรสีชมพูไม๊นี่ มาเอาใจช่วยกัน

อ๊ะๆๆๆๆ

ขณะนั้น มีนักเดินเขาสองคน ชื่อนาย D และนาย J ได้เดินผ่านและทักทายหนุ่ม B ไป เขาเดินไปเรื่อยๆ เดินไปอย่างสนุก เดินไปร้องเพลงไป และไม่ได้มีเป้าหมายหลักที่จะค้นหาเพชรสีชมพูที่อยู่บนยอดเขา เป้าหมายหลักของเขาคือ การได้ขึ้นไปสู่จุดสูงสุดบนยอดเขาเท่านั้น…

เราทุกๆคนต่างก็รู้ดี ทุกๆ สิ่งย่อมมีด้านตรงข้าม นั่นคือ ถ้ามีทิศเหนือย ต้องมีทิศใต้ ถ้ามีด้านนอกต้องมีด้านใน
ถ้ามีวิกฤติต้องมีโอกาส ถ้ามีหัวต้องมีก้อย ถ้ามีส่วนโค้งเข้า ต้องมีส่วนโค้งออก ถ้ามีจบต้องมีเริ่มต้น

ความแตกต่างระหว่างคนธรรมดาและนักรบผู้กล้าคือ นักรบผู้กล้าจะปฏิบัติต่อทุกสิ่งเสมือนความท้าทาย
ในขณะที่คนทั่วไปจะปฏิบัติต่อทุกสิ่งเสมือนคำอวยพรหรือคำสาป
ดอนฮวน ใน Tales of power