ทำไมในชีวิตประจำัวันเราถึงได้ปฏิบัตต่อสิ่งที่สำคัญต่อเราจริงๆอย่างไม่เอาใจใส่ ทำไมเราจีงมักไม่ทำสิ่งที่จำเป็นสำหรับเรา ก็เพราะในชีวิตเรา เรามักจะลืมบ่อยๆว่า
” สิ่งที่สำคัญทุกสิ่งในชีวิตเราไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน แต่มันจะกลายเป็นเรื่องเร่งด่วนเมื่อเราละเลยมันมานาน ”
การเดินทางออกกำลังกายไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนเป็นสิ่งที่เราผัดไปทำวันรุ่งขึ้นได้ การไปนั่งคุยกับเืพื่อนๆไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนเช่นกัน เราไปพบเพื่อนสัปดาห์หน้าได้ การเรียนต่อไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนเราไปเรียนปีหน้าก็ยังได้เช่นกัน แต่แล้วในที่สุดอาจจะสายเกินไป การที่เราผัดวันประกันพรุ่งที่จะทำเรื่องที่สำคัญบ่อยๆเป็นสิ่งที่อันตราย เหตุผลง่ายๆ เพราะเรามีเรื่องต้องทำมากขึ้นในสังคมสมัยใหม่นี้ ยิ่งมีความกดดันจากภาระที่หนักมากขึ้นเท่าไร งานที่สำคัญจริงๆ ก็จะต้องเลื่อนออกไป เพราะว่าไม่มีสิ่งใดและใครจะมาบังคับให้เราทำสิ่งเหล่านี้ นอกจากตัวเราเองที่เป็นผู้เลือกที่จะกระทำหรือไม่
ดังนั้น เราจึงควรถามตัวเองเป็นประจำ
- อะไรคือสิ่งที่สำคัญจริงๆ สำหรับเรา?
-
เราต้องทำอะไรเพื่อบรรลุเป้าหมายชีวิตที่สมบูรณ์?
No related posts.

